Sprawy wojskowe

Przepisy prawa regulujące sprawy świadczeń osobistych i rzeczowych:
1.Ustawa z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony RP /EDz.U. z 2002r.Nr21, poz.205 z późn.zmianami/
2.Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 05 lutego 2002r w sprawie świadczeń na rzecz obrony /Dz.U. z 2002r Nr 18, poz.168/

1.Na osoby, posiadające obywatelstwo polskie, które ukończyły szesnaście, a nie przekroczyły sześćdziesięciu lat życia Burmistrz, Prezydent może decyzją nałożyć obowiązek świadczeń osobistych i rzeczowych do wykonania w czasie pokoju lub w razie ogłoszenia mobilizacji lub wybuchu wojny. Obowiązek świadczeń w czasie pokoju polega na wykonywaniu różnego rodzaju prac doraźnych na rzecz przygotowania obrony Państwa oraz zwalczania klęsk żywiołowych, nadzwyczajnych zagrożeń środowiska i likwidacji ich skutków. A W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny do wykonania w ramach tego obowiązku różnego rodzaju prac doraźnych na rzecz Sił Zbrojnych, obrony cywilnej lub państwowych jednostek wykonujących zadania dla potrzeb obrony państwa.
Obowiązek świadczeń rzeczowych polega na oddaniu do używania posiadanych nieruchomości i rzeczy ruchomych / np.samochody/ na cele przygotowania obrony Państwa.